08 Feb 2010

Mon Feb 08, 2010 Full Page

Lost in Vietnam– deel 1 De eerste dag in Ha Noi duurde het even voordat we geld uitde Vietnamese muur kregen maar dan heb je ook wat. Miljonairs zijn wegeworden!!! We hebben ruim een uur rondgelopen en heel wat ATM’s geprobeerdvoordat we erachter kwamen dat degene voor ons hotel de juiste was… Je moetsoms even wachten maar dan heb je wat. Dat ding spuugde miljoenen eruit alsofwe de Staatsloterij hadden gewonnen. 1001 is trouwens de club waar we terecht kwamen op de eersteavond. De “rich & not so famous” van Ha Noi gaf “acte de presence”. Elketafel was gereserveerd en stond vol met vers fruit en drank. Dankzij Guus (m’nvakantiemaat) werden we uitgenodigd bij de Vietnamese yuppen en zo hadden weeen hele leuke en goedkope avond. Waar een paar blauwe ogen wel niet goed voorzijn... Reistip: een paar blauwe ogen meenemen! Rondom Hoan Kiem Lake zijn er diverseloempia-vouwers die iets van je willen: De vrouwen proberen je allerlei etenswaren en boeken teverkopen. Ze proberen je zelfs een Lonely Planet te verkopen van Vietnamwaar ik al mee rondliep, grappenmakers… Ik heb nog nooit zo vaak op een dag van zoveel verschillendevrouwen die drie kleine woordjes gehoord… Gelukkig ben ik goed inge-ent tegende hier heersende, beruchte gele koorts! De mannen hier zijn meer van de verhuur van diensten. Zozijn ze actief op het gebied van transport en vrouwen (een combinatie van beidediensten is mogelijk). Ze verhuren brommer-, taxi- en cycloritjes en daarnaastzijn ze pooier, datingservice en weddingplanner tegelijkertijd. Wie zegt datmannen niet kunnen multi-tasken… Ha Noi is even heerlijk als smerig! Een kleurtje opdoentijdens de vakantie is altijd gewenst en dat is ook hier in Ha Noi geen enkelprobleem. Helaas heeft dat meer met de vervuiling, door de 1001 brommers, temaken dan met de zon.. Na 2 dagen zijn we vertrokken richting Cat Ba Island. Wordtvervolgd…

Mon Feb 08, 2010 Full Page

Lost in Vietnam – deel 1 De eerste dag in Ha Noi duurde het even voordat we geld uit de Vietnamese muur kregen maar dan heb je ook wat. Miljonairs zijn we geworden!!! We hebben ruim een uur rondgelopen en heel wat ATM’s geprobeerd voordat we erachter kwamen dat degene voor ons hotel de juiste was… Je moet soms even wachten maar dan heb je wat. Dat ding spuugde miljoenen eruit alsof we de Staatsloterij hadden gewonnen. 1001 is trouwens de club waar we terecht kwamen op de eerste avond. De “rich & not so famous” van Ha Noi gaf “acte de presence”. Elke tafel was gereserveerd en stond vol met vers fruit en drank. Dankzij Guus (m’n vakantiemaat) werden we uitgenodigd bij de Vietnamese yuppen en zo hadden we een hele leuke en goedkope avond. Waar een paar blauwe ogen wel niet goed voor zijn... Reistip: een paar blauwe ogen meenemen! Rondom Hoan Kiem Lake zijn er diverse loempia-vouwers die iets van je willen: De vrouwen proberen je allerlei etenswaren en boeken te verkopen. Ze proberen je zelfs een Lonely Planet te verkopen van Vietnam waar ik al mee rondliep, grappenmakers… Ik heb nog nooit zo vaak op een dag van zoveel verschillende vrouwen die drie kleine woordjes gehoord… Gelukkig ben ik goed inge-ent tegen de hier heersende, beruchte gele koorts! De mannen hier zijn meer van de verhuur van diensten. Zo zijn ze actief op het gebied van transport en vrouwen (een combinatie van beide diensten is mogelijk). Ze verhuren brommer-, taxi- en cycloritjes en daarnaast zijn ze pooier, datingservice en weddingplanner tegelijkertijd. Wie zegt dat mannen niet kunnen multi-tasken… Ha Noi is even heerlijk als smerig! Een kleurtje opdoen tijdens de vakantie is altijd gewenst en dat is ook hier in Ha Noi geen enkel probleem. Helaas heeft dat meer met de vervuiling, door de 1001 brommers, te maken dan met de zon.. Na 2 dagen zijn we vertrokken richting Cat Ba Island. Wordt vervolgd…

Mon Feb 08, 2010 Full Page

Tue Feb 02, 2010 Full Page

Verliefd op Vietnam - deel 1Voor vertrek heb ik de vietnamese loempia mevrouw op de hoek van de straat nog even bezocht en gelijk al m'n kennis van de vietnamese taal getest. Helaas.. ze had geen bier. Zaterdag heb ik de laatste boodschapjes gedaan en zondagochtend rustig aan naar Schiphol gegaan. Nadat we een donatie aan Wouter B. hebben gedaan via Holland Casino hebben we aan den lijve mogen ondervinden dat de bodyscans al in werking zijn. Ik zeg "we" maar er moest maar een van ons door de bodyscan, 1x raden wie dat was... Blond haar, blauwe ogen ziet er kennelijk betrouwbaarder uit dan ongeschoren kop en donker haar. Er schijnt metaal in m'n rechterschouder te zitten waardoor ik even gemasseerd werd voordat ik verder mocht. Verder verkeer ik in prima gezondheid en zo ben ik ook van plan terug te komen. De vlucht was prima! De 747 van Malaysia had schermen op elke stoel met films, muziek enz. Daarnaast was de service heel goed vriendelijk + er werd vaak water aangeboden en was er voldoende beenruimte. Dat laatste is zelfs voor mij niet altijd het geval.. Gisteren hebben we opgetrokken met wat locals die Guus via via via kent en hebben het nachtleven nog wat onveiliger gemaakt! Uiteraard waren wij de attractie van de avond. Vandaag hebben we een wandeltochtje door Hanoi gedaan. Heel indrukwekkend! We keken onze ogen uit.. Wat een stad.. In de middag hebben we een tempel bezocht en daar houden we het ook bij omdat de gevreesde tempelmoeheid schijnt te heersen hier. Het verkeer is zo druk dat het onmogelijk lijkt om er doorheen te komen. Een prestatie op zich dat we nog geen gebroken tenen / voeten hebben. Overal is men bezig met eten en dat is te ruiken en iedereen is verslaafd aan de pho. Ondanks alle drukte en smerige lucht is het een heerlijke stad maar niet voor al te lang. Morgenochtend vroeg de stad uit om het avontuur tegemoet te gaan... Tot zo ver!

Sat Jan 30, 2010 Full Page

triplanner